Co noszę na plecach?

Prosta zabawa, której formę można dowolnie dopasować do ćwiczonej umiejętności – matematyka, mowa, przyroda … Dobra na każdą okazję.

Formuła zabawy jest prosta: każdemu uczestnikowi należy przymocować tajemniczą kartkę na plecy (np. za pomocą taśmy klejącej). Nauczyciel (rodzic) może dowolnie wybierać tematyczne zagadnienia przygotowane na kartkach.

Kilka przykładów:

• obrazki
• słowa
• liczby
• terminy przyrodnicze lub miejsca geograficzne
• kolory lub kształty

Przebieg zabawy:

1. Nauczyciel (rodzic) przykleja przygotowane kartki na plecach dzieci.
2. Na znak dorosłego dzieci przemieszczają się po sali. Jeśli napotkają kolegę, mogą wymieniać informacje o karkach na swoich plecach.
3. Nie można zadawać pytań o swoją kartkę, lecz należy opisać kartkę napotkanego dziecka.
4. Jeśli dziecko domyśla się treści swojej kartki, zgłasza chęć do wypowiedzi.

Przykład:
Jeśli zdecydujemy się na zgadywanie liczb, zobaczmy co można powiedzieć koledze „z liczbą 73 na plecach”:
– liczba jest większa od 50
– liczba jest mniejsza od 90
– nie występuje w niej cyfra 5
– obydwie cyfry liczby są liczbami nieparzystymi
– suma cyfr tej liczby daje w sumie liczbę 10
– cyfra jedności jest większa od cyfry dziesiątek
– różnica cyfr tej liczby daje liczbę 4